Zo kort en bondig luidt de titel van het “Spel” dat in het kader van de Heiligdomsvaart 2011 in Maastricht opgevoerd wordt.
Het licht tegemoet, dat is het thema van de Heiligdomsvaart zelf.
Wie of wat dat “licht” is, zo wordt verondersteld, is duidelijk voor eenieder die deel is van de Christelijke traditie.
Hyper-politiek-correcten hoor ik roepen: alleen al in die titel toont de Heiligdomsvaart zich arrogant. Men gaat er bij de Heiligdomsvaart vanuit dat de samenleving nog steeds dominant Christelijk is, terwijl, kijk om je heen, meerdere overtuigingen deel van het dagelijks leven zijn.
En wat doet diezelfde Heiligdomsvaart? In de traditionele theateropvoering, sinds jaar en dag een centrale activiteit tijdens die Heiligdomsvaart, staat de vraag centraal wat waarheid is.
Het heeft me zeer getroffen dat een icoon als de Heiligdomsvaart, in deze tijden waar het populisme om zich heen slaat, werkelijk de vraag durft te stellen wat waarheid is.
Het getuigt van moed en respect.
En die vraag wordt tijdens dat “Spel” intelligent en zonder vooroordelen gesteld in een theaterproductie die alle talent dat ter beschikking is, inzet.
Dat een icoon van de katholiek traditie de moed toont, de plaats van de ander in te nemen om van daaruit zelfbewust zichzelf te bevragen, zorgde ervoor dat ik vervuld van hoop huiswaarts keerde.
Het licht tegemoet.
 
Guido Wevers
4 juli 2011