"It giet oan!"
Een van de meest gehoopte, verwachte, verlangde uitspraken van de afgelopen dagen.
Voor Nederlanders behoeft deze zin geen nadere uitleg.
Euregionalen daarentegen zullen, zo vermoed ik, in duister gepeins verzinken
Wat is er aan de hand?
Het vriest!
Ja, het vriest! Nou en?
Nou, als gevolg hiervan breekt er in Nederland een niet te behandelen koorts uit.
Vorige week stond, aan het eind van het 8 uur journaal, de weerman uitvoerig stil bij een koude front dat mogelijk deze kant uit zou kunnen komen. Boven Rusland had zich een hogedrukgebied gevormd.
Prompt zond de NOS een film over "de elfstedentocht" uit, werd de uitspraak "it giet oan" meer dan veelvoudig getwitterd en stond het openbaar vervoer stil want een sneeuwbui bleek in aantocht.
Holland en ijs!
Maar, op de zonovergoten zondagochtend van afgelopen week end,terwijl er geen "giet on" gemeld was, terwijl er gewaarschuwd werd voor wakken in het ijs, Nederland blijft Nederland(!),troffen Holland en Limburg elkaar op de Eijsder Beemden.
Waar ze vandaan kwamen, ik weet het niet, maar dat ondergelopen stukje buitenwaarden van De Maas werd bevolkt door West-,Oost- en Noord-Nederlanders en, half Limburg.
Hollands met daar tussendoor Eijsdens-plat. Dat klonk, daar op het ijs.
Een lust voor het oor.
En daardoorheen gevlochten, ook nog Waals-plat.
In Wallonië kan je niet schaatsen op natuurijs.
Heeft u daar ooit bij stilgestaan? Je vindt er met zekerheid vele schaatsbanen, maar natuurijs?
En schaatsen, dat doe je op natuurijs.
Dus daarvoor zak je naar Maastricht slash Eijsden af.
Ik genoot van de snelheid die ik maakte op mijn Noren,in de zon, in de kou, meer dan koud zelfs, maar onvergetelijk heerlijk, deze zondagochtend.
Ik genoot van het taalbad waar ik onverwacht in werd ondergedompeld.
Ik genoot van de veelheid, de verschillen, de mensen in die onverwachte zondagse smetkroes op het ijs der Eijsder Beemden.
En om het verhaal compleet te maken bracht Wim Kuipers me die middag een gedicht.
Toen was mijn taalbad compleet.
Gaar neet te gluive: 60 jaar
En krek nag wie de beuk
Sjtols kaers kop vol hoar
Eine loods ideje, waord
Den hae is lang neet klaor
Wiejer wiejer mit dae jeuk
Maort zich oet de naod
Veur 14/18 - geine krieg
Mae waat os binjt: Meesjtreech.
Wie zei dat ook weer?
Henrik van Veldeke stond aan de wieg van de Duitse en Nederlandse literatuur of de Euregio op een zondag in februari.
Guido Wevers
6-2-2012